نصب تگ آسانسور یکی از روش های کاربردی برای کنترل دسترسی افراد به طبقات ساختمان های مسکونی، اداری و تجاری به منظور افزایش امنیت و نیز اهرم پرداخت شارژ ساختمان است. با استفاده از سیستم تگ آسانسور می توان دسترسی هر واحد را به طبقات مشخص محدود کرد، کارت ها و تگ های ساکنان را مدیریت کرد و در مدل های پیشرفته، از قابلیت هایی مانند کنترل از طریق تلفن همراه، مدیریت از راه دور، ریموت لابی من، بکاپ و ریستور، گزارش گیری و غیرفعال کردن دسترسی واحدها بصورت مجزا استفاده کرد.

با وجود تنوع دستگاه های کنترل تردد آسانسور، انتخاب روش نصب و اجرای صحیح سیم بندی اهمیت زیادی دارد. نصب غیراصولی می تواند باعث اختلال در عملکرد کلیدهای طبقات، فعال نشدن رله ها یا بروز مشکل در مدار فرمان آسانسور شود.

در این راهنما، روش نصب انواع تگ آسانسور را در دو گروه اصلی بررسی می کنیم:

• نصب توکار دستگاه و تگ ریدر در پشت پنل کلیدهای آسانسور، بدون تغییر در ظاهر پنل.
• نصب روکار دستگاه های کدینگ و کارتی در کنار کلیدهای آسانسور.

همچنین روش انتخاب محل تگ ریدر، تامین تغذیه، بررسی مدار فرمان، راه اندازی دستگاه، تعریف کارت و تگ و رفع مشکلات رایج پس از نصب توضیح داده می شود.

این راهنما بر اساس ساختار محصولات کنترل تردد آسانسور فرابیت و تجربه اجرایی همیار امنیت تهیه شده است.

۱. تگ آسانسور چیست و چگونه کار می کند؟

تگ آسانسور یک سیستم کنترل دسترسی است که با استفاده از کارت، تگ RFID یا سایر روش های احراز هویت، اجازه استفاده از یک یا چند طبقه را به کاربران مجاز می دهد.

در یک سیستم معمولی، با فشردن کلید طبقه، فرمان مربوط به آن طبقه به مدار کنترل آسانسور ارسال می شود. با نصب دستگاه کنترل تردد، این فرمان از طریق رله های دستگاه کنترل می شود تا تنها کاربران مجاز بتوانند از طبقات تعیین شده استفاده کنند.

برای مثال، در یک ساختمان ۹ طبقه می توان تنظیم کرد که:

• ساکن طبقه سوم فقط به طبقه سوم دسترسی داشته باشد.
• مدیر ساختمان به تمام طبقات دسترسی داشته باشد.
• یک واحد به طبقات سوم، پنجم و نهم دسترسی داشته باشد.
• دسترسی یک کارت گم شده بدون تغییر سیم کشی غیرفعال شود.
• طبقات مشترک در صورت نیاز برای همه ساکنان آزاد باشند.

امکانات دقیق به مدل دستگاه و نحوه تنظیم آن بستگی دارد.

اجزای اصلی سیستم کنترل تردد آسانسور

یک سیستم کنترل تردد آسانسور معمولا از اجزای زیر تشکیل می شود:

۱. دستگاه کنترل تردد

وظیفه پردازش اطلاعات کارت یا تگ، بررسی مجوز دسترسی و فعال کردن خروجی های مربوط به طبقات را بر عهده دارد.

۲. تگ ریدر یا کارت خوان

تگ یا کارت را شناسایی می کند. در برخی مدل ها، تگ ریدر از برد اصلی جدا است و می توان آن را پشت پنل آسانسور نصب کرد.

۳. کارت یا تگ RFID

شناسه کاربر را در اختیار دستگاه قرار می دهد. نوع کارت یا تگ باید با فرکانس و فناوری کارت خوان سازگار باشد.

۴. مدار فرمان و کلیدهای آسانسور

بخش اصلی کنترل حرکت آسانسور است. دستگاه کنترل تردد باید مطابق نقشه و ساختار مدار فرمان، دسترسی به طبقات را کنترل کند.

۵. منبع تغذیه

برق مورد نیاز دستگاه را تامین می کند. در بسیاری از مدل های مورد استفاده، امکان تغذیه از برق DC موجود در آسانسور وجود دارد؛ البته ولتاژ مجاز هر مدل باید پیش از اتصال بررسی شود.

۶. تجهیزات ارتباطی

در مدل های دارای سیم کارت یا ارتباط شبکه، آنتن GSM و تجهیزات ارتباطی نیز برای مدیریت از راه دور مورد استفاده قرار می گیرند.

۲. تفاوت نصب توکار و کدینگ روکار آسانسور

پیش از شروع نصب، باید مشخص شود که کدام روش برای دستگاه و پنل آسانسور مناسب است.

روش اول: نصب توکار تگ آسانسور

در این روش، هیچ تغییری در پنل کلیدهای داخل کابین ایجاد نمی شود.

برد دستگاه کنترل تردد و تگ ریدر در پشت پنل نصب می شوند. تگ ریدر در موقعیتی قرار می گیرد که بتواند کارت یا تگ را از سمت بیرون پنل شناسایی کند.

مدل های دارای تگ ریدر مجزا، مانند SH720، SH800 و SH401E، از جمله گزینه های این روش هستند.

مزایای نصب توکار عبارت اند از:

• حفظ ظاهر اصلی پنل آسانسور.
• عدم نیاز به نصب پنل کارتی روی نمای کابین.
• کاهش دسترسی مستقیم افراد به برد اصلی دستگاه.
• امکان نصب تگ ریدر در محل مناسب پشت پنل.
• مناسب برای ساختمان هایی که تغییر ظاهر کابین برای آنها اهمیت دارد.

نکته فنی: توکار بودن به معنی نصب تگ ریدر در هر نقطه ای از پشت پنل نیست. محل نصب باید به گونه ای انتخاب شود که سطح جلوی تگ ریدر با فلز پوشیده نشده باشد و عملکرد کارت خوان پس از بستن پنل نیز بررسی شود.

روش دوم: نصب کدینگ روکار

در این روش، دستگاه دارای صفحه کلید یا پنل رمز و کارت در کنار کلیدهای آسانسور نصب می شود.

این دستگاه ها می توانند علاوه بر کارت و تگ، امکان استفاده از رمز را نیز فراهم کنند. بسته به مدل، قابلیت هایی مانند تعریف رمز اختصاصی کاربران و کنترل دسترسی به طبقات مختلف در دسترس است.

مدل هایی مانند SH460E9 و SH460E16 در این گروه قرار می گیرند.

مزایای نصب کدینگ روکار عبارت اند از:

• امکان استفاده از رمز اختصاصی.
• امکان استفاده از کارت و تگ در مدل های پشتیبانی کننده.
• دسترسی آسان به صفحه کلید.
• مناسب برای ساختمان هایی که کاربران به استفاده از رمز نیاز دارند.
• امکان مدیریت دسترسی چند طبقه در مدل های چندکاناله.

در این روش باید محل نصب پنل، مسیر سیم ها و نحوه تثبیت دستگاه از قبل مشخص شود. سوراخ کاری یا ایجاد مسیر عبور سیم فقط باید در قسمت مناسب و با رعایت محدودیت های سازنده پنل انجام شود.

۳. ابزار و تجهیزات مورد نیاز برای نصب تگ آسانسور

پیش از شروع کار، تجهیزات مورد نیاز را آماده کنید.

ردیف	ابزار یا تجهیز	کاربرد
۱	پیچ گوشتی مناسب	باز کردن و نصب مجدد پنل
۲	مولتی متر	بررسی ولتاژ تغذیه و اندازه گیری های لازم
۳	سیم مناسب	اتصال تغذیه و مدارهای کنترلی مطابق نقشه
۴	ابزار سیم لخت کن	آماده سازی سیم ها
۵	اتصالات و ترمینال مناسب	ایجاد اتصال مطمئن
۶	بست کمربندی	مهار سیم ها و جلوگیری از کشیده شدن آنها
۷	کارت یا تگ سازگار	آزمایش عملکرد کارت خوان
۸	نقشه سیم بندی دستگاه	شناسایی ورودی تغذیه و خروجی رله ها
۹	دستگاه کنترل تردد	کنترل دسترسی طبقات
۱۰	تگ ریدر مجزا	در مدل های دارای کارت خوان جداگانه

در مدل های کدینگ روکار، ابزار مناسب برای ایجاد محل عبور سیم و تثبیت پنل نیز ممکن است مورد نیاز باشد.

نکته مهم پیش از باز کردن پنل

قبل از شروع نصب، شرایط ایمنی آسانسور را بررسی کنید و هماهنگی لازم را با مسئول فنی یا سرویس کار آسانسور انجام دهید.

برای دسترسی به مدارهای پشت پنل، باید شرایط کار ایمن فراهم باشد. از دستکاری مدارهای ایمنی، مدارهای حرکتی یا بخش هایی که خارج از محدوده مجاز نصب دستگاه هستند خودداری کنید.

همچنین پیش از اتصال هر سیم، نقشه دستگاه و مدار فرمان آسانسور را بررسی کنید. رنگ سیم ها به تنهایی معیار قابل اعتمادی برای تشخیص وظیفه آنها نیست.

۴. آموزش نصب توکار تگ آسانسور، بدون تغییر در پنل

این روش برای دستگاه هایی مناسب است که برد اصلی و تگ ریدر آنها قابلیت نصب در پشت پنل را دارند.

در این روش، پنل کلیدهای داخل کابین بدون تغییر باقی می ماند و دستگاه به شکلی نصب می شود که از بیرون قابل مشاهده نباشد.

مرحله اول: بررسی پنل و شرایط نصب

ابتدا پنل کلیدهای داخل کابین را بررسی کنید.

موارد زیر باید مشخص شوند:

• فضای موجود در پشت پنل برای قرار دادن برد دستگاه.
• محل مناسب برای نصب تگ ریدر.
• امکان عبور سیم های تغذیه و فرمان.
• فاصله قطعات دستگاه از بخش های متحرک یا نقاطی که احتمال آسیب مکانیکی دارند.
• وضعیت سیم کشی موجود و امکان دسترسی ایمن به آن.

در این مرحله، لازم نیست پنل کلیدها را برش دهید یا ظاهر آن را تغییر دهید.

هدف این است که برد دستگاه و تگ ریدر در فضای مناسب پشت پنل قرار بگیرند، بدون آنکه مانع عملکرد کلیدها یا تجهیزات موجود شوند.

مرحله دوم: انتخاب محل نصب تگ ریدر

محل تگ ریدر یکی از مهم ترین عوامل در عملکرد صحیح سیستم است.

با توجه به ساختار پنل، تگ ریدر می تواند در یکی از محل های زیر نصب شود:

• پشت یکی از کلیدهای طبقات.
• پشت چراغ اضطراری، در صورتی که ساختار آن اجازه نصب مناسب را بدهد.
• بخش دیگری از پشت پنل که سطح جلوی تگ ریدر فلزی نباشد.

محل دقیق باید با توجه به ساختار پنل و نتیجه آزمایش کارت خوان انتخاب شود.

چرا نباید تگ ریدر را پشت سطح فلزی نصب کرد؟

سطح فلزی می تواند عملکرد آنتن کارت خوان را مختل کند و باعث کاهش برد شناسایی کارت یا تگ شود.

در نتیجه ممکن است کاربر مجبور شود تگ را بسیار نزدیک به پنل نگه دارد یا کارت خوان در بعضی نقاط به درستی عمل نکند.

برای جلوگیری از این مشکل:

۱. محل نصب را قبل از تثبیت نهایی انتخاب کنید.

۲. تگ ریدر را در موقعیتی قرار دهید که سطح جلوی آن با فلز پوشیده نشده باشد.

۳. کارت یا تگ را از سمت بیرون پنل آزمایش کنید.

۴. آزمایش را پس از بستن کامل پنل نیز تکرار کنید.

توجه: محل مناسب تگ ریدر باید بر اساس عملکرد واقعی آن پس از نصب نهایی انتخاب شود، نه صرفا بر اساس فضای خالی پشت پنل.

مرحله سوم: نصب برد اصلی دستگاه

پس از انتخاب محل مناسب، برد دستگاه کنترل تردد را در پشت پنل قرار دهید.

در هنگام نصب به موارد زیر توجه کنید:

• برد نباید تحت فشار مکانیکی قرار بگیرد.
• سیم ها نباید به پایه های کلیدها یا قطعات متحرک گیر کنند.
• اتصالات نباید در معرض کشیده شدن یا جدا شدن باشند.
• مسیر سیم ها باید از نقاط مستعد آسیب فاصله داشته باشد.
• تگ ریدر باید در محل انتخاب شده ثابت بماند.

در مدل های دارای تگ ریدر مجزا، محل نصب برد اصلی و محل نصب تگ ریدر می تواند متفاوت باشد.

پس از تثبیت دستگاه، سیم های تغذیه، رله ها و ارتباط تگ ریدر را مطابق نقشه همان مدل آماده کنید.

مرحله چهارم: تامین تغذیه دستگاه

در بسیاری از مدل های کنترل تردد آسانسور فرابیت، امکان استفاده از تغذیه DC موجود در آسانسور وجود دارد.

با این حال، قبل از اتصال تغذیه باید مشخصات الکتریکی مدل مورد نظر بررسی شود.

برای مثال، اگر مدل مورد استفاده با ولتاژ ۱۰ تا ۳۰ ولت DC کار می کند، نباید ولتاژ خارج از این محدوده به آن متصل شود.

در مدل هایی که مستقیما از تغذیه ۲۴ ولت DC آسانسور استفاده می کنند، ابتدا با مولتی متر ولتاژ واقعی را بررسی کنید و سپس تغذیه را مطابق علامت های مثبت و منفی دستگاه متصل کنید.

نکته مهم درباره مدل های سیمکارتی

در مدل های سیمکارتی، مصرف لحظه ای دستگاه هنگام برقراری ارتباط شبکه می تواند افزایش پیدا کند.

به همین دلیل، استفاده از آداپتور یا منبع تغذیه مناسب و مستقل برای این مدل ها توصیه می شود؛ به ویژه زمانی که ظرفیت منبع تغذیه موجود یا کیفیت ولتاژ آن مشخص نیست.

منبع تغذیه باید ولتاژ و جریان مورد نیاز دستگاه را تامین کند و در برابر افت ولتاژ و نوسان عملکرد مناسبی داشته باشد.

در مدل های سیمکارتی، محل نصب آنتن GSM نیز اهمیت دارد. معمولا نصب آنتن در قسمت بالای کابین و در محلی با دریافت مناسب سیگنال، نتیجه بهتری دارد.

البته مسیر کابل آنتن و نحوه نصب آن باید با شرایط سازنده و محدودیت های کابین سازگار باشد.

مرحله پنجم: شناسایی مدار فرمان کلیدهای طبقات

پس از نصب فیزیکی دستگاه، باید مدار مربوط به کلیدهای طبقات بررسی شود.

در آسانسورها ممکن است ساختار فرمان کلیدها متفاوت باشد. برای مثال، در برخی مدارها کنترل از طریق سیم منفی کلیدها انجام می شود و در برخی دیگر، نوع فرمان یا نحوه کنترل متفاوت است.

در روش نصب مورد استفاده شما، بسته به مدل آسانسور و ساختار مدار فرمان، کنترل می تواند از طریق مسیر مربوط به GND کلیدها، سیم فرمان یا مسیر مثبت انجام شود.

نکته اساسی این است که نمی توان برای همه آسانسورها یک سیم بندی یکسان در نظر گرفت.

پیش از اتصال رله:

۱. نقشه مدار فرمان آسانسور را بررسی کنید.

۲. نوع فرمان و ساختار کلیدهای طبقات را مشخص کنید.

۳. ورودی و خروجی رله مورد نیاز را از روی نقشه دستگاه شناسایی کنید.

۴. اطمینان حاصل کنید که ولتاژ و جریان مسیر مورد کنترل با مشخصات رله سازگار است.

۵. اتصال را مطابق نقشه تایید شده همان آسانسور انجام دهید.

در صورت وجود ابهام، سیم بندی نباید بر اساس حدس یا صرفا با توجه به رنگ سیم انجام شود.

مرحله ششم: اتصال رله های دستگاه

وظیفه رله دستگاه کنترل تردد این است که مسیر کنترلی مورد نظر را طبق طراحی سیستم مدیریت کند.

در مدل های تک رله، خروجی دستگاه برای یک مسیر فرمان در نظر گرفته شده است. در مدل های چندکاناله، خروجی های جداگانه برای کنترل چند طبقه وجود دارند.

بنابراین، قبل از اتصال سیم ها باید مشخص شود که مدل انتخاب شده چگونه دسترسی طبقات را مدیریت می کند.

برای مثال:

• مدل تک رله برای کنترل یک مسیر فرمان یا کاربرد تعریف شده برای همان مدل استفاده می شود.
• مدل ۹ کاناله می تواند برای مدیریت دسترسی چند طبقه، مطابق ظرفیت و تنظیمات دستگاه، استفاده شود.
• مدل ۱۶ کاناله برای کاربردهایی مناسب است که به تعداد بیشتری خروجی کنترلی نیاز دارند.

در زمان سیم بندی، ظرفیت رله، ولتاژ مدار و نوع بار باید بررسی شود.

اتصال مستقیم به مدار فرمان آسانسور بدون بررسی نقشه و مشخصات الکتریکی مجاز نیست. در صورت نیاز به تغییر در سیم کشی مدار فرمان، این کار باید توسط تکنسین واجد صلاحیت و مطابق دستورالعمل سازنده آسانسور انجام شود.

مرحله هفتم: اتصال تگ ریدر به برد اصلی

در مدل های دارای تگ ریدر مجزا، ارتباط میان تگ ریدر و برد اصلی باید مطابق نقشه همان دستگاه برقرار شود.

در این مرحله موارد زیر را بررسی کنید:

• سوکت و کانکتور به درستی متصل شده باشند.
• سیم ها آسیب ندیده باشند.
• کابل تگ ریدر تحت کشش نباشد.
• اتصالات در معرض اتصال کوتاه قرار نگیرند.
• پس از نصب نهایی، عملکرد کارت خوان از سمت بیرون پنل مناسب باشد.

اگر دستگاه روشن است اما تگ شناسایی نمی شود، پیش از تغییر سیم بندی رله ها، ابتدا ارتباط تگ ریدر و سازگاری کارت یا تگ را بررسی کنید.

مرحله هشتم: آزمایش اولیه قبل از بستن پنل

پیش از بستن پنل، عملکرد دستگاه را آزمایش کنید.

موارد زیر باید بررسی شوند:

۱. دستگاه روشن می شود.

۲. تگ ریدر به درستی کار می کند.

۳. کارت یا تگ سازگار شناسایی می شود.

۴. خروجی مربوط به طبقه مجاز مطابق تنظیمات دستگاه فعال می شود.

۵. کلیدهای طبقات عملکرد طبیعی دارند.

۶. هیچ سیمی تحت فشار یا در معرض آسیب نیست.

پس از اطمینان از عملکرد صحیح، پنل را در جای خود نصب کنید.

مرحله نهم: آزمایش پس از نصب نهایی

آزمایش پس از بستن پنل ضروری است؛ زیرا ممکن است موقعیت نهایی پنل بر عملکرد تگ ریدر تاثیر بگذارد.

در این مرحله:

• کارت و تگ را از سمت بیرون پنل آزمایش کنید.
• عملکرد تگ ریدر را در چند بار استفاده متوالی بررسی کنید.
• دسترسی طبقات مجاز و غیرمجاز را آزمایش کنید.
• عملکرد عادی کلیدهای آسانسور را بررسی کنید.
• مطمئن شوید پنل به درستی بسته شده است و سیم ها آسیب ندیده اند.

اگر عملکرد کارت خوان پس از بستن پنل کاهش پیدا کرد، محل تگ ریدر و وجود سطوح فلزی در مقابل آن را دوباره بررسی کنید.

۵. آموزش نصب کدینگ روکار آسانسور

دستگاه های کدینگ روکار برای ساختمان هایی مناسب هستند که علاوه بر کارت و تگ، امکان ورود رمز نیز مورد نیاز است.

در این روش، پنل دستگاه در کنار کلیدهای آسانسور نصب می شود و کاربر می تواند از روش های احراز هویت پشتیبانی شده توسط دستگاه استفاده کند.

مدل های SH460E9 و SH460E16 از جمله دستگاه های این گروه هستند.

مرحله اول: انتخاب محل مناسب پنل

محل نصب باید به گونه ای باشد که:

• صفحه کلید برای کاربران قابل دسترس باشد.
• استفاده از آن باعث اختلال در عملکرد کلیدهای آسانسور نشود.
• مسیر عبور سیم ها مشخص باشد.
• دستگاه به صورت محکم تثبیت شود.
• محل نصب با ساختار پنل و شرایط کابین سازگار باشد.

پیش از سوراخ کاری یا نصب پیچ، محل دقیق دستگاه را مشخص کنید.

همچنین از آسیب زدن به سیم های پشت پنل و قطعات موجود جلوگیری کنید.

مرحله دوم: آماده سازی مسیر سیم ها

در مدل های روکار ممکن است لازم باشد مسیر عبور سیم های تغذیه، رله و ارتباطات دستگاه آماده شود.

این کار باید با رعایت شرایط پنل و بدون آسیب زدن به سیم کشی موجود انجام شود.

پس از عبور سیم ها، آنها را به گونه ای مهار کنید که در معرض کشیده شدن، له شدن یا تماس ناخواسته با قطعات دیگر قرار نگیرند.

مرحله سوم: تثبیت دستگاه کدینگ

دستگاه را در محل تعیین شده نصب کنید.

پیش از محکم کردن نهایی، موارد زیر را بررسی کنید:

• صفحه کلید در وضعیت مناسب قرار داشته باشد.
• بدنه دستگاه لق نباشد.
• سیم ها تحت فشار نباشند.
• امکان دسترسی به اتصالات مورد نیاز برای سرویس وجود داشته باشد.

پس از تثبیت دستگاه، سیم بندی را طبق نقشه مدل انجام دهید.

مرحله چهارم: اتصال تغذیه و خروجی ها

تغذیه دستگاه باید مطابق مشخصات همان مدل تامین شود.

در مدل های چندکاناله، خروجی ها برای کنترل مسیرهای مجزای طبقات به کار می روند. نوع اتصال به مدار فرمان به طراحی آسانسور و روش کنترل انتخاب شده بستگی دارد.

در این مرحله باید نقشه سیم بندی دستگاه، ظرفیت خروجی ها و مشخصات مدار فرمان بررسی شود.

از اتصال آزمایشی سیم ها بدون شناسایی وظیفه آنها خودداری کنید.

مرحله پنجم: تنظیمات اولیه دستگاه

پس از تکمیل نصب، تنظیمات اولیه دستگاه را انجام دهید.

بسته به مدل، تنظیمات می تواند شامل موارد زیر باشد:

• تعریف کارت و تگ.
• تعریف رمز کاربران.
• تعیین طبقات مجاز.
• تعریف دسترسی مدیر.
• تنظیم روش های احراز هویت.
• تنظیم قابلیت های مدیریتی دستگاه.

روش ورود به منوی تنظیمات و فرمان های برنامه ریزی ممکن است در مدل های مختلف متفاوت باشد. بنابراین، برای وارد کردن رمز مدیر یا تعریف کاربران، از دفترچه راهنمای همان مدل استفاده کنید.

مرحله ششم: آزمایش عملکرد کدینگ

پس از تنظیمات اولیه، چند سناریوی مختلف را آزمایش کنید.

آزمایش اول: کاربر مجاز

با کارت، تگ یا رمز تعریف شده، دسترسی به طبقه مجاز را بررسی کنید.

آزمایش دوم: کاربر غیرمجاز

با کارت یا رمز تعریف نشده، بررسی کنید که دسترسی مطابق تنظیمات دستگاه محدود بماند.

آزمایش سوم: دسترسی چندطبقه ای

اگر دستگاه برای چند طبقه برنامه ریزی شده است، مجوزهای اختصاصی هر کاربر را آزمایش کنید.

آزمایش چهارم: عملکرد کلیدها

اطمینان حاصل کنید که نصب دستگاه باعث اختلال در عملکرد عادی آسانسور نشده است.

---

۶. اصول مهم سیم بندی کنترل تردد آسانسور

سیم بندی دستگاه کنترل تردد باید بر اساس مدل دستگاه و مدار فرمان آسانسور انجام شود.

در این بخش، چند اصل مهم را مرور می کنیم.

آیا همه آسانسورها سیم بندی یکسانی دارند؟

خیر.

مدار فرمان آسانسورها ممکن است از نظر نوع فرمان کلیدها، ولتاژ مدار و نحوه کنترل طبقات متفاوت باشد.

در بعضی آسانسورها، مسیر منفی کلیدها برای کنترل استفاده می شود. در برخی دیگر، ساختار مدار به گونه ای است که باید مسیر فرمان یا مسیر مثبت مطابق نقشه کنترل شود.

بنابراین، پیش از نصب باید نوع مدار شناسایی شود.

آیا تغذیه دستگاه را می توان از برق ۲۴ ولت آسانسور گرفت؟

در مدل هایی که مشخصات آنها اجازه استفاده از ۲۴ ولت DC را می دهد، امکان استفاده از تغذیه موجود وجود دارد.

با این حال، باید موارد زیر بررسی شوند:

• ولتاژ واقعی منبع تغذیه.
• محدوده ولتاژ مجاز دستگاه.
• ظرفیت جریان منبع.
• کیفیت ولتاژ هنگام عملکرد سایر تجهیزات.
• نیاز مدل های سیمکارتی به جریان لحظه ای بیشتر.

اگر منبع تغذیه موجود ظرفیت کافی ندارد یا افت ولتاژ مشاهده می شود، باید از منبع مناسب دیگری استفاده شود.

توجه: عبارت ۲۴ ولت آسانسور به معنی مجاز بودن اتصال دستگاه به هر نقطه از مدار ۲۴ ولتی نیست. محل تامین تغذیه باید با نقشه و شرایط الکتریکی دستگاه سازگار باشد.

تفاوت نصب دستگاه تک رله و چندکاناله چیست؟

در دستگاه تک رله، یک خروجی رله برای کنترل مسیر تعریف شده در دستگاه وجود دارد.

در دستگاه چندکاناله، خروجی های بیشتری برای کنترل مسیرهای مختلف در اختیار نصاب قرار می گیرد.

برای مثال:

• SH401E یک مدل تک رله است.
• SH720 و SH800 از مدل های چندکاناله هستند.
• SH416 برای کاربردهای چندکاناله با تعداد خروجی بیشتر طراحی شده است.
• SH460E9 و SH460E16 دستگاه های کدینگ و کارتی با ۹ و ۱۶ کانال هستند.

تعداد خروجی به تنهایی مشخص نمی کند که دستگاه برای چه تعداد توقف مناسب است. پیش از انتخاب، باید تعداد توقف ها، ساختار مدار فرمان و تعداد خروجی های مورد نیاز بررسی شود.

آیا اتصال رله به سیم منفی همیشه صحیح است؟

خیر.

این روش در برخی مدارها کاربرد دارد، اما نمی توان آن را به همه آسانسورها تعمیم داد.

در روش اجرایی شما، بسته به نوع آسانسور، ممکن است کنترل از طریق مسیر GND کلیدها، سیم فرمان یا مسیر مثبت انجام شود.

انتخاب روش صحیح باید بر اساس نقشه مدار فرمان و مشخصات دستگاه صورت بگیرد.

۷. نصب آنتن GSM در مدل های سیمکارتی

برخی از دستگاه های کنترل تردد آسانسور قابلیت ارتباط از طریق سیم کارت را دارند.

در این مدل ها، نصب صحیح آنتن GSM اهمیت زیادی دارد؛ زیرا کیفیت دریافت سیگنال می تواند بر ارتباط دستگاه با شبکه تلفن همراه تاثیر بگذارد.

محل مناسب نصب آنتن

در بسیاری از پروژه ها، نصب آنتن در قسمت بالای کابین گزینه مناسبی است؛ مشروط بر اینکه محل نصب با شرایط سازنده آسانسور سازگار باشد و آنتن در معرض آسیب مکانیکی قرار نگیرد.

هنگام نصب آنتن:

• محل دارای دریافت مناسب سیگنال را انتخاب کنید.
• کابل آنتن را از مسیرهای مستعد آسیب دور نگه دارید.
• از کشیده شدن یا خم شدن نامناسب کابل جلوگیری کنید.
• آنتن را در محل امن و ثابت نصب کنید.
• پس از نصب، ارتباط شبکه را آزمایش کنید.

چرا در مدل های سیمکارتی استفاده از آداپتور مناسب توصیه می شود؟

هنگام برقراری ارتباط GSM، مصرف لحظه ای جریان می تواند از مصرف عادی دستگاه بیشتر شود.

اگر منبع تغذیه ظرفیت کافی نداشته باشد، احتمال افت ولتاژ، قطع و وصل شدن دستگاه یا ناپایداری ارتباط وجود دارد.

به همین دلیل، در مدل های سیمکارتی بهتر است از منبع تغذیه مناسب و مستقل استفاده شود؛ مگر اینکه ظرفیت و پایداری منبع موجود به طور دقیق بررسی شده باشد.

۸. راه اندازی و تعریف کارت و تگ آسانسور

پس از نصب فیزیکی و سیم بندی، باید کاربران و دسترسی های آنها در دستگاه تعریف شوند.

روش دقیق برنامه ریزی به مدل دستگاه بستگی دارد، اما روند کلی شامل مراحل زیر است.

مرحله اول: بررسی سازگاری کارت و تگ

ابتدا مطمئن شوید کارت یا تگ مورد استفاده با فناوری دستگاه سازگار است.

در محصولات این مجموعه، مدل های ۱۲۵ کیلوهرتز و مدل های مایفر ۱۳.۵۶ مگاهرتز وجود دارند.

این دو گروه از نظر فناوری شناسایی یکسان نیستند و نمی توان هر کارت یا تگی را برای همه دستگاه ها استفاده کرد.

مرحله دوم: تعریف کارت یا تگ مدیر

در مدل هایی که به کارت یا تگ مدیر نیاز دارند، ابتدا طبق دفترچه راهنما، دسترسی مدیریتی را تنظیم کنید.

اطلاعات مدیریت دستگاه باید در اختیار فرد مسئول ساختمان یا تکنسین مجاز قرار گیرد.

مرحله سوم: تعریف کارت و تگ ساکنان

برای هر کاربر، کارت یا تگ مناسب تعریف کنید.

در دستگاه هایی که امکان مدیریت کاربران را دارند، بهتر است اطلاعات کاربران به صورت منظم ثبت شود؛ برای مثال:

• شماره واحد.
• نام یا شناسه کاربر.
• شماره کارت یا تگ.
• طبقات مجاز.
• وضعیت فعال یا غیرفعال بودن دسترسی.

این کار مدیریت کارت های گم شده و تغییرات بعدی را ساده تر می کند.

مرحله چهارم: تعیین دسترسی طبقات

در مدل های چندکاناله، باید مشخص شود هر کاربر به کدام طبقات دسترسی دارد.

برای مثال، می توان دسترسی یک واحد را به طبقه محل سکونت و طبقات مشترک محدود کرد.

در مدل هایی که این قابلیت را پشتیبانی می کنند، می توان برای هر کاربر دسترسی اختصاصی تعریف کرد.

مرحله پنجم: آزمایش کارت های تعریف شده

پس از تعریف کارت ها، عملکرد آنها را بررسی کنید.

حداقل این موارد را آزمایش کنید:

• کارت مجاز به طبقه تعیین شده دسترسی داشته باشد.
• کارت غیرمجاز نتواند دسترسی غیرمجاز ایجاد کند.
• طبقات آزاد یا مشترک مطابق تنظیمات عمل کنند.
• کلیدهای آسانسور عملکرد عادی داشته باشند.

مرحله ششم: ثبت اطلاعات و تحویل دستگاه

پس از اتمام تنظیمات، اطلاعات مورد نیاز مدیر ساختمان را ثبت کنید.

در صورت پشتیبانی دستگاه از پشتیبان گیری، از اطلاعات کاربران نسخه پشتیبان تهیه کنید.

همچنین نحوه افزودن و حذف کارت ها و تگ ها را به مسئول مربوطه آموزش دهید.

۹. عیب یابی تگ آسانسور پس از نصب

در این بخش، مشکلات رایج نصب و راه اندازی را بررسی می کنیم.

مشکل اول: تگ خوانده نمی شود

اگر دستگاه روشن است اما کارت یا تگ شناسایی نمی شود، موارد زیر را بررسی کنید:

۱. سازگاری فرکانس و فناوری کارت یا تگ با دستگاه.

۲. اتصال صحیح تگ ریدر به برد اصلی.

۳. سالم بودن کابل و کانکتور تگ ریدر.

۴. محل نصب تگ ریدر در پشت پنل.

۵. وجود فلز در مقابل سطح تگ ریدر.

۶. وضعیت تغذیه دستگاه.

اگر دستگاه پشت پنل فلزی نصب شده است، محل تگ ریدر را بررسی کنید و عملکرد آن را پس از نصب نهایی آزمایش کنید.

مشکل دوم: تگ فقط از فاصله بسیار نزدیک عمل می کند

این مشکل می تواند به محل نصب تگ ریدر یا شرایط محیطی مربوط باشد.

موارد زیر را بررسی کنید:

• وجود فلز در مقابل تگ ریدر.
• نصب نامناسب آنتن کارت خوان.
• قرار گرفتن تگ ریدر در محل نامناسب پشت پنل.
• سازگاری کارت یا تگ با دستگاه.
• آسیب دیدن تگ ریدر یا کابل آن.

در نصب توکار، محل تگ ریدر باید به گونه ای انتخاب شود که سطح جلوی آن با فلز پوشیده نشده باشد.

مشکل سوم: پس از شناسایی تگ، طبقه فعال نمی شود

اگر دستگاه کارت را شناسایی می کند اما طبقه فعال نمی شود، ابتدا بررسی کنید که آیا مجوز دسترسی برای آن کاربر تعریف شده است یا خیر.

سپس موارد زیر را بررسی کنید:

• تنظیمات دسترسی کاربر.
• شماره کانال مربوط به طبقه.
• سیم بندی خروجی رله.
• وضعیت اتصالات مدار فرمان.
• سازگاری روش نصب با ساختار کلیدهای آسانسور.

اگر دستگاه فرمان دسترسی را صادر می کند اما طبقه فعال نمی شود، بررسی مدار فرمان باید طبق نقشه آسانسور و توسط تکنسین واجد صلاحیت انجام شود.

مشکل چهارم: بعضی طبقات فعال می شوند اما برخی دیگر نه

این مشکل ممکن است به تنظیمات دستگاه یا سیم بندی خروجی های مربوط به طبقات ارتباط داشته باشد.

موارد زیر را بررسی کنید:

۱. تعداد خروجی های دستگاه برای کاربرد مورد نظر کافی باشد.

۲. طبقات مورد نظر به کانال های صحیح اختصاص داده شده باشند.

۳. تنظیمات دسترسی کاربران درست باشد.

۴. اتصالات مربوط به خروجی های مشکل دار بررسی شوند.

۵. مدار فرمان طبقات مطابق نقشه بررسی شود.

مشکل پنجم: دستگاه مرتب خاموش و روشن می شود

در این حالت، ابتدا تغذیه دستگاه را بررسی کنید.

موارد مهم عبارت اند از:

• افت ولتاژ منبع تغذیه.
• اتصال نامناسب سیم های مثبت و منفی.
• ظرفیت ناکافی منبع تغذیه.
• نوسان ولتاژ هنگام عملکرد تجهیزات دیگر.
• مصرف لحظه ای بالاتر در مدل های سیمکارتی.

در مدل های سیمکارتی، استفاده از منبع تغذیه مناسب اهمیت بیشتری دارد.

مشکل ششم: دستگاه سیمکارتی ارتباط مناسبی ندارد

اگر کنترل از راه دور یا ارتباط شبکه با مشکل مواجه شده است، موارد زیر را بررسی کنید:

• فعال بودن سیم کارت.
• وضعیت آنتن دهی شبکه.
• نصب صحیح آنتن GSM.
• اتصال کابل آنتن.
• پایداری تغذیه دستگاه.
• تنظیمات ارتباطی دستگاه.

در صورت نصب آنتن در داخل کابین، ممکن است محل آن برای دریافت مناسب سیگنال کافی نباشد. محل نصب باید با توجه به شرایط واقعی آنتن دهی بررسی شود.

مشکل هفتم: پس از بستن پنل، عملکرد تگ ریدر ضعیف می شود

اگر تگ ریدر قبل از بستن پنل عملکرد مناسبی دارد اما پس از نصب نهایی ضعیف می شود، محل نصب و تاثیر پنل را بررسی کنید.

ممکن است سطح فلزی پنل در مقابل تگ ریدر قرار گرفته باشد یا موقعیت نهایی آن با محل آزمایش اولیه تفاوت داشته باشد.

در این حالت، محل تگ ریدر باید اصلاح شود و آزمایش پس از بستن کامل پنل تکرار شود.

مشکل هشتم: عملکرد کلیدهای آسانسور پس از نصب مختل شده است

این وضعیت باید جدی گرفته شود.

در صورت مشاهده هرگونه اختلال در عملکرد کلیدها یا رفتار غیرعادی آسانسور:

• استفاده از سیستم نصب شده را متوقف کنید.
• از انجام اتصالات آزمایشی بیشتر خودداری کنید.
• سیم بندی دستگاه را مطابق نقشه بررسی کنید.
• مدار فرمان را به تکنسین واجد صلاحیت بسپارید.
• تا رفع کامل مشکل، عملکرد عادی و ایمن آسانسور را تایید شده فرض نکنید.

هیچ دستگاه کنترل ترددی نباید عملکرد ایمنی آسانسور را مختل کند.

۱۰. چک لیست نهایی نصب تگ آسانسور

پیش از تحویل پروژه، موارد زیر را بررسی کنید.

ردیف	مورد بررسی	وضعیت
۱	مدل دستگاه با تعداد طبقات و نوع کاربرد سازگار است	☐
۲	ولتاژ تغذیه مطابق مشخصات دستگاه است	☐
۳	منبع تغذیه ظرفیت کافی دارد	☐
۴	برد دستگاه در محل مناسب نصب شده است	☐
۵	تگ ریدر در محل مناسب قرار گرفته است	☐
۶	سطح جلوی تگ ریدر با فلز پوشیده نشده است	☐
۷	اتصالات مطابق نقشه انجام شده اند	☐
۸	سیم ها مهار شده اند و تحت فشار نیستند	☐
۹	کارت و تگ سازگار با دستگاه هستند	☐
۱۰	کاربران و طبقات مجاز تعریف شده اند	☐
۱۱	عملکرد طبقات مجاز آزمایش شده است	☐
۱۲	دسترسی های غیرمجاز مطابق تنظیمات محدود هستند	☐
۱۳	عملکرد عادی کلیدهای آسانسور بررسی شده است	☐
۱۴	عملکرد تگ ریدر پس از بستن پنل آزمایش شده است	☐
۱۵	در مدل سیمکارتی، آنتن و ارتباط شبکه بررسی شده است	☐
۱۶	اطلاعات مدیریتی و راهنمای استفاده تحویل شده است	☐
۱۷	در صورت پشتیبانی، نسخه پشتیبان تهیه شده است	☐

---

۱۱. روش نصب مدل های مختلف کنترل تردد آسانسور فرابیت

در این بخش، مدل های مختلف کنترل تردد آسانسور را بر اساس روش نصب و نوع کاربرد دسته بندی می کنیم.

توجه داشته باشید که روش نصب فیزیکی یک دستگاه با روش سیم بندی آن یکسان نیست. دو دستگاه ممکن است هر دو توکار نصب شوند، اما از نظر تعداد رله، نوع کارت خوان، تغذیه و روش کنترل طبقات تفاوت داشته باشند.

مدل های SH401E، SH401R و SH401GW

SH401E

مدل تک رله با تگ ریدر مجزا است و برای نصب توکار مناسب است. برد اصلی و تگ ریدر در پشت پنل نصب می شوند و نیازی به تغییر ظاهر پنل کلیدها نیست.

SH401R

این مدل در گروه دستگاه های تک رله قرار می گیرد. روش نصب و سیم بندی باید با توجه به مشخصات نسخه دستگاه و نقشه آن انجام شود.

SH401GW

این مدل از خانواده SH401 است و برای نصب باید نوع ارتباطات و امکانات نسخه مورد استفاده بررسی شود. محل نصب برد، تغذیه و مسیر فرمان باید مطابق نقشه همان مدل انتخاب شود.

مدل های SH720، SH720G، SH720R و SH720W

SH720

مدل چندکاناله با تگ ریدر مجزا است و برای نصب توکار کاربرد دارد. برد اصلی و تگ ریدر در پشت پنل قرار می گیرند.

SH720G

این مدل از خانواده SH720 با قابلیت های ارتباطی و مدیریتی بیشتر است. در نصب آن، علاوه بر تغذیه و رله ها، محل مناسب آنتن و شرایط ارتباطی دستگاه نیز باید بررسی شود.

SH720R

این مدل در گروه محصولات کنترل تردد آسانسور با قابلیت های کنترلی مربوط به نسخه خود قرار دارد. روش نصب فیزیکی و اتصالات باید از روی نقشه همان نسخه تعیین شود.

SH720W

این مدل با قابلیت ارتباط Wi-Fi شناخته می شود. محل نصب دستگاه باید امکان دسترسی مناسب به شبکه بی سیم را فراهم کند. سیم بندی رله ها نیز مطابق نقشه دستگاه انجام می شود.

مدل های SH800، SH800R، SH800G، SH800F و SH800S

SH800

مدل چندکاناله مناسب نصب توکار است. برد دستگاه و تگ ریدر در پشت پنل نصب می شوند و ظاهر پنل کلیدها حفظ می شود.

SH800R

روش نصب فیزیکی آن باید با توجه به ساختار دستگاه انجام شود. تعداد خروجی ها، نوع رله و قابلیت های ارتباطی نسخه مورد استفاده را بررسی کنید.

SH800G

در نصب این مدل باید علاوه بر اتصالات کنترلی، امکانات ارتباطی و تغذیه دستگاه نیز بررسی شوند.

SH800F

این مدل در گروه محصولات دارای قابلیت اثر انگشت قرار می گیرد. روش نصب و محل قرارگیری بخش شناسایی باید مطابق طراحی دستگاه و دستورالعمل سازنده باشد.

SH800S

روش نصب و سیم بندی این مدل باید با توجه به نقشه اختصاصی آن انجام شود. در صورت استفاده از نسخه دارای قابلیت های مدیریتی، تنظیمات کاربران و دسترسی ها نیز پس از نصب بررسی شوند.

مدل های SH416، SH416R، SH416G، SH416F، SH416S و SH416M16

SH416

مدل چندکاناله برای کنترل دسترسی طبقات است. نصب آن باید با توجه به تعداد خروجی های مورد نیاز و ساختار مدار فرمان انجام شود.

SH416R

پیش از نصب، مشخصات خروجی ها و قابلیت های نسخه مورد استفاده را بررسی کنید. روش نصب فیزیکی و اتصال به مدار فرمان باید بر اساس نقشه دستگاه تعیین شود.

SH416G

در این مدل، علاوه بر نصب توکار و اتصال خروجی ها، قابلیت های ارتباطی و روش تامین تغذیه نیز باید در نظر گرفته شوند.

SH416F

این مدل در گروه دستگاه های دارای قابلیت اثر انگشت قرار دارد. محل نصب و راه اندازی بخش احراز هویت باید مطابق دستورالعمل همان دستگاه انجام شود.

SH416S

برای نصب این مدل باید نقشه سیم بندی، روش کنترل خروجی ها و قابلیت های مدیریتی نسخه مورد استفاده بررسی شوند.

SH416M16

این مدل در خانواده دستگاه های چندکاناله قرار دارد. پیش از نصب، تعداد خروجی های مورد نیاز، نوع کارت خوان و روش سیم بندی را مطابق مشخصات دستگاه بررسی کنید.

مدل های SH460E9، SH460E16، SH460M9 و SH460M16

این خانواده برای کاربردهای کدینگ و کارتی طراحی شده است.

SH460E9

دستگاه کدینگ و کارتی ۹ کاناله است. پنل دستگاه به صورت روکار و در کنار کلیدهای آسانسور نصب می شود.

SH460E16

مدل کدینگ و کارتی ۱۶ کاناله است. محل نصب باید برای دسترسی مناسب به صفحه کلید و عبور ایمن سیم ها انتخاب شود.

SH460M9

این مدل در خانواده دستگاه های کدینگ و کارتی قرار دارد. پیش از نصب، مشخصات دقیق نسخه، روش تغذیه و قابلیت های احراز هویت را بررسی کنید.

SH460M16

این مدل نیز برای کاربردهای چندکاناله در خانواده SH460 قرار دارد. روش نصب و تنظیمات آن باید بر اساس مشخصات نسخه مورد استفاده تعیین شود.

در تمام مدل های کدینگ، پس از نصب پنل باید رمزها، کارت ها و دسترسی طبقات آزمایش شوند.

مدل های SH101E، SH101M و SH101F

SH101E

این مدل در گروه دستگاه های تک کانال قرار می گیرد. روش نصب فیزیکی و سیم بندی باید مطابق نقشه همان مدل انجام شود.

SH101M

پیش از نصب، نوع کارت خوان و مشخصات تغذیه دستگاه بررسی شود. اتصال خروجی به مدار فرمان باید مطابق نقشه انجام شود.

SH101F

این مدل در گروه دستگاه های دارای قابلیت اثر انگشت قرار دارد. محل نصب و روش راه اندازی باید با توجه به طراحی دستگاه و دستورالعمل سازنده تعیین شود.

نکته مهم درباره انتخاب مدل

این فهرست برای شناسایی خانواده های محصول و روش کلی نصب تهیه شده است. قابلیت های ارتباطی، نوع تگ ریدر، تعداد خروجی ها و امکانات هر نسخه باید پیش از اجرا از روی مشخصات فنی همان مدل بررسی شوند.

برای جلوگیری از اشتباه در نصب، از تعمیم سیم بندی یک مدل به مدل دیگر خودداری کنید.

---

۱۲. پرسش های متداول درباره نصب تگ آسانسور

آیا برای نصب تگ آسانسور باید پنل کلیدها را تعویض کنیم؟

خیر. در روش نصب توکار مورد استفاده برای مدل های دارای تگ ریدر مجزا، برد دستگاه و تگ ریدر پشت پنل نصب می شوند و نیازی به تغییر ظاهر پنل کلیدها نیست.

تگ ریدر را پشت کدام قسمت پنل نصب کنیم؟

محل دقیق به ساختار پنل بستگی دارد. پشت یکی از کلیدها، پشت چراغ اضطراری یا بخش مناسب دیگری قابل بررسی است؛ به شرط آنکه سطح جلوی تگ ریدر با فلز پوشیده نشده باشد و عملکرد کارت خوان پس از نصب نهایی مناسب باشد.

آیا می توان دستگاه را مستقیما به برق ۲۴ ولت آسانسور وصل کرد؟

در مدل هایی که مشخصات آنها اجازه استفاده از ۲۴ ولت DC را می دهد، این کار امکان پذیر است. با این حال، ولتاژ واقعی، ظرفیت جریان و محل مناسب تامین تغذیه باید بررسی شود. در مدل های سیمکارتی، استفاده از منبع تغذیه مناسب و مستقل توصیه می شود.

آیا تمام آسانسورهای ایرانی و خارجی قابلیت نصب تگ دارند؟

بسیاری از آسانسورها را می توان به سیستم کنترل تردد مجهز کرد، اما روش اجرا به ساختار مدار فرمان، نوع کلیدها، ولتاژ و شرایط فنی آسانسور بستگی دارد. امکان نصب و روش صحیح اتصال باید برای هر پروژه بررسی شود.

تفاوت تگ آسانسور توکار با کدینگ روکار چیست؟

در روش توکار، برد دستگاه و تگ ریدر پشت پنل نصب می شوند و ظاهر پنل تغییر نمی کند. در روش کدینگ روکار، پنل دارای صفحه کلید در کنار کلیدهای آسانسور نصب می شود و امکان استفاده از رمز و کارت، بسته به مدل، وجود دارد.

چرا تگ آسانسور از فاصله کم عمل می کند؟

یکی از دلایل احتمالی، نصب تگ ریدر پشت سطح فلزی است. سازگاری کارت، وضعیت تگ ریدر و محل نصب نیز باید بررسی شوند.

آیا می توان برای هر واحد رمز اختصاصی تعریف کرد؟

در مدل های کدینگ دارای این قابلیت، می توان کاربران را با رمزهای اختصاصی تعریف کرد. نحوه تعیین دسترسی و تغییر رمز به مدل دستگاه بستگی دارد.

اگر کارت یا تگ یک واحد گم شود چه باید کرد؟

در مدل هایی که مدیریت مجزای کاربران را پشتیبانی می کنند، می توان کارت گم شده را از سیستم حذف یا غیرفعال کرد و در صورت نیاز کارت جدید تعریف کرد.

آیا پس از نصب می توان دسترسی یک طبقه را برای همه آزاد کرد؟

در مدل هایی که قابلیت آزاد کردن طبقات یا مدیریت دسترسی مشترک را دارند، این کار از طریق تنظیمات دستگاه امکان پذیر است. روش دقیق باید از روی دفترچه راهنمای مدل بررسی شود.

آیا مدل های سیمکارتی از راه دور مدیریت می شوند؟

در مدل های دارای قابلیت ارتباط سیمکارتی، بسته به امکانات دستگاه می توان از برخی قابلیت های مدیریت از راه دور استفاده کرد. نوع فرمان ها و امکانات قابل دسترس به مدل و تنظیمات آن بستگی دارد.

۱۳. جمع بندی

نصب صحیح تگ آسانسور فقط به اتصال یک دستگاه به کلیدهای طبقات محدود نمی شود. انتخاب مدل مناسب، محل نصب تگ ریدر، تامین تغذیه پایدار، شناسایی مدار فرمان، اتصال صحیح خروجی ها و آزمایش عملکرد پس از نصب، همگی در نتیجه نهایی تاثیر دارند.

برای نصب توکار، مهم ترین نکته حفظ ظاهر پنل و انتخاب محل مناسب برای تگ ریدر است. در نصب کدینگ روکار نیز انتخاب محل پنل، اجرای اصولی سیم کشی و تنظیم صحیح کاربران و طبقات اهمیت دارد.

همچنین باید توجه داشت که روش سیم بندی در آسانسورهای مختلف یکسان نیست. هرگونه اتصال به مدار فرمان باید با بررسی نقشه و مشخصات فنی انجام شود و نباید عملکرد ایمن آسانسور را مختل کند.

همیار امنیت با ارائه محصولات کنترل تردد آسانسور فرابیت، از مدل های تک رله تا دستگاه های چندکاناله و کدینگ، امکان انتخاب راهکار مناسب برای پروژه های مختلف را فراهم می کند.

برای انتخاب دستگاه، بررسی سازگاری با مدار فرمان یا دریافت راهنمایی درباره روش نصب، می توانید با کارشناسان همیار امنیت تماس بگیرید.